კედლისა და ჭერის შპაკლვა თბილისში

საწყისი და დამამთავრებელი შპაკლი

საწყისი შპაკლი უფრო მარცვლოვანია და მცირე უსწორობებს, ღრმა ბზარებს და გადასვლებს ავსებს. დამამთავრებელი შპაკლი წვრილია და ზედაპირს გლუვს ხდის. ხშირად ორივე საჭიროა: ჯერ საწყისი ფენა ასწორებს, შემდეგ დამამთავრებელი ზედაპირს ამზადებს ღებვისთვის.

ბადით გამაგრება

ძველ ზედაპირზე, ფილებს შორის ნაკერებზე და სხვადასხვა მასალის შეერთებაზე ფენაში ჩაიდება მინაბოჭკოვანი ბადე ან ქსოვილი. ის ბზარების წარმოქმნას ამცირებს, განსაკუთრებით ჭერზე, სადაც ფილები ოდნავ მოძრაობს. ბადე მთლიანად შპაკლის ფენაში უნდა იყოს ჩამალული.

ჭერის შპაკლვა

ჭერზე შპაკლვა ფიზიკურად უფრო რთულია და სინათლე მასზე ნაკლს უფრო ავლენს. ფილებს შორის ნაკერები ჯერ იწმინდება, ივსება და ბადით მაგრდება, შემდეგ კი მთელი ზედაპირი სწორდება. ბოლო ფენა მოწმდება ნათურით, რომელიც ჭერის გასწვრივ ანათებს.

დახეხვა

გამშრალი ფენა იხეხება ზუმფარით, რომ შპატელის კვალი და მცირე ამობურცვები მოცილდეს. დახეხვა მტვრიანი სამუშაოა, ამიტომ ხშირად გამოიყენება მტვერსასრუტთან დაკავშირებული ინსტრუმენტი. ზედაპირი დახეხვის შემდეგ მტვრისგან იწმინდება.

მომზადება ღებვისა და შპალერისთვის

ღებვისთვის ზედაპირი განსაკუთრებით გლუვი უნდა იყოს, შპალერისთვის კი საკმარისია სწორი და ერთფეროვანი. ორივე შემთხვევაში დახეხვის შემდეგ დაიტანება გრუნტი, რომელიც შპაკლის შთანთქმას ათანაბრებს.

თუ შპაკლის შემდეგ შპალერი იკვრება, ზედაპირი არ საჭიროებს იდეალურ გლუვებას, მაგრამ უნდა იყოს ერთფეროვანი, რომ თხელი შპალერის ქვეშ ლაქები არ გამოჩნდეს.

ამის შემდეგ ზედაპირი მზადაა.