სახურავის შეკეთება თბილისში

გაჟონვის ტიპური ადგილები

ყველაზე ხშირად წყალი შედის საკვამლე და სავენტილაციო მილების ირგვლივ, ენდოვაში, ქედზე, სახურავის კედელთან შეერთებაზე და დაზიანებულ ან აწეულ ელემენტებთან. ლითონის სახურავზე მიზეზი ხშირად გაცვეთილი ხრახნის შუასადებია, კრამიტზე — გატეხილი ან გადაადგილებული კრამიტი.

წყაროს მოძიება

სახურავქვეშ, სხვენში, წვიმის დროს ან მის შემდეგ ჩანს სველი კვალი ნივნივებზე და ფუძეზე, რომელიც წყაროსკენ მიუთითებს. გარედან სახურავი დათვალიერდება ამ ადგილის ზემოთ და მაღლა, დახრის მიმართულებით. სხვენის არარსებობისას წყაროს ძებნა უფრო რთულია და ზოგჯერ ელემენტების ნაწილობრივ აწევას მოითხოვს.

ადგილობრივი შეკეთება

გატეხილი კრამიტი ან დაზიანებული ფურცელი იცვლება, აწეული ელემენტები მაგრდება, გაცვეთილი ხრახნები ახლით იცვლება. მილების ირგვლივ ძველი ჰერმეტიკი იხსნება და კეთდება ახალი შემკვრელი ფურცლით ან ელასტიური ლენტით. ენდოვაში დაზიანებული ღარი აღდგება.

როცა შეკეთება აღარ კმარა

თუ სახურავზე ბევრი ელემენტია დაზიანებული, ქვესაფარი მემბრანა დაშლილია ან ლარტყები ლპება, ადგილობრივი შეკეთება ხანმოკლე შედეგს იძლევა. ასეთ დროს განიხილება სახურავის ნაწილის ან მთლიანად განახლება.

სეზონური დათვალიერება

შემოდგომაზე და ზამთრის შემდეგ სახურავი და წყალსაწრეტები დათვალიერდება. ფოთლებით დახშული ღარი წყალს სახურავზე აჩერებს და გაჟონვას იწვევს.

უსაფრთხოება

შეკეთება სიმაღლეზე სრულდება, ამიტომ წვიმაში და ქარში სამუშაო არ კეთდება.

შეკეთების შემდეგ, პირველივე წვიმისას, სასურველია სხვენი და ჭერი ხელახლა შემოწმდეს, რომ დადასტურდეს, რომ გაჟონვა აღმოფხვრილია.