ტერასის ჰიდროიზოლაცია თბილისში

ტერასა თუ აივანი

აივანი ჩვეულებრივ მცირეა და შენობიდან გამოდის, ტერასა კი დიდი ფართობია, ხშირად ოთახის თავზე. დიდ ფართობზე ტემპერატურის ცვლილებით გამოწვეული მოძრაობა მეტია, ამიტომ დეფორმაციის ნაკერები და ელასტიური მასალები უფრო მნიშვნელოვანია. ტერასის ქვეშ მდებარე სათავსის გამო შეცდომის შედეგი უფრო მძიმეა.

ფენების სისტემა

ტერასაზე ფენები ხშირად ასეთია: ფუძე, ქანობის ფენა, ჰიდროიზოლაცია, საჭიროების შემთხვევაში თბოიზოლაცია და დამცავი ფენა, ბოლოს კი ფილა. თუ ქვეშ თბილი ოთახია, თბოიზოლაცია ამცირებს სითბოს დანაკარგს და კონდენსატს ჭერზე.

დრენაჟი და წყლის გასვლა

დიდ ტერასაზე წყალი გროვდება ტრაპებში ან ღარებში, რომლებიც ჰიდროიზოლაციასთან ჰერმეტულად არის მიერთებული. ზოგ სისტემაში ფილა ამაღლებულ საყრდენებზე დგას და წყალი მის ქვეშ, ჰიდროიზოლაციის ზედაპირით გადის. ორივე შემთხვევაში წყალს მუდმივი გასასვლელი უნდა ჰქონდეს.

დეფორმაციის ნაკერები

ფილის საფარი იყოფა მონაკვეთებად, რომელთა შორის დეფორმაციის ნაკერი ელასტიური ჰერმეტიკით ივსება. ასევე ნაკერი რჩება კედლებთან და მოაჯირთან. ამის გარეშე ზაფხულის სიცხესა და ზამთრის ყინვაში ფილა იბზარება ან ფუძეს სცილდება.

კედლები და კარის ზღურბლი

ტერასიდან ოთახში გასასვლელ კართან ჰიდროიზოლაცია ზღურბლის ქვეშ და კედელზე ადის. ეს ადგილი ყველაზე მგრძნობიარეა, რადგან წყალი შეიძლება პირდაპირ ოთახის იატაკში შევიდეს. ზღურბლის სიმაღლე და ქანობი წინასწარ იგეგმება.

სამუშაოს ბოლოს ტერასა წყლით მოწმდება, სანამ ფილა დაიდება.